En Jonathan klom op zijn handen en op zijn voeten naar boven, en zijn wapendrager achter hem; en zij vielen voor Jonathan neer, en zijn wapendrager doodde achter hem.

En die eerste slag, die Jonathan en zijn wapendrager sloegen, was ongeveer twintig mannen, op ongeveer een halve akker lands, die een juk ossen zou kunnen ploegen.

En er was beving in het leger, in het veld en onder heel het volk; de bezetting en de plunderaars beefden ook, en de aarde sidderde; zo werd het een zeer grote beving.

En de wachters van Saul in Gibea van Benjamin zagen toe; en zie, de menigte smolt weg en ging heen, elkaar verslaan.

Toen zeide Saul tot het volk dat bij hem was: Tel nu en zie wie er van ons weggegaan is. En toen zij geteld hadden, zie, daar waren Jonathan en zijn wapendrager er niet.

En het geschiedde, terwijl Saul tot de priester sprak, dat het tumult in het leger der Filistijnen toenam en sterker werd; en Saul zeide tot de priester: Trek uw hand terug.

En Saul en al het volk dat bij hem was, verzamelden zich, en zij kwamen tot de strijd; en zie, ieders zwaard was tegen zijn metgezel, en er was een zeer grote verwarring.

Ook de Hebreeën die tevoren bij de Filistijnen waren geweest, die met hen in het leger opgetrokken waren uit de omliggende streken, keerden zich eveneens om bij de Israëlieten te zijn die bij Saul en Jonathan waren.

Evenzo al de mannen van Israël die zich verborgen hadden in het gebergte Efraïm, toen zij hoorden dat de Filistijnen vluchtten, vervolgden ook zij hen nauw in de strijd.

Zo verloste de HEER Israël op die dag; en de strijd trok verder tot Beth-Aven.