En David sprak tot de mannen die naast hem stonden en zei: Wat zal gedaan worden voor de man die deze Filistijn doodt en de smaad van Israël wegneemt? Want wie is deze onbesneden Filistijn, dat hij de legers van de levende God zou honen?

En het volk gaf hem naar deze trant antwoord en zei: Zo zal het gedaan worden voor de man die hem doodt.

En Eliab, zijn oudste broeder, hoorde het toen hij tot de mannen sprak; en de toorn van Eliab ontbrandde tegen David, en hij zei: Waarom bent u hierheen gekomen? En bij wie hebt u die weinige schapen in de woestijn achtergelaten? Ik ken uw hoogmoed en de boosheid van uw hart; want u bent hiernaartoe gekomen om de strijd te aanschouwen.

En David zei: Wat heb ik nu gedaan? Is er geen reden voor?

En hij wendde zich van hem af naar een ander en sprak op dezelfde wijze; en het volk gaf hem wederom antwoord, op dezelfde manier als tevoren.

En David zei tot Saul: Laat niemands hart bezwijken vanwege hem; uw dienaar zal gaan en strijden met deze Filistijn.

En Saul zei tot David: U bent niet in staat om tegen deze Filistijn te gaan en met hem te strijden; want u bent nog een jongeling, en hij is een krijgsman van zijn jeugd af.

En David zei tot Saul: Uw dienaar hoed de schapen van zijn vader, en er kwam een leeuw en een beer, die een lam uit de kudde wegnam.

En ik ging hem na, sloeg hem en redde het uit zijn muil; en toen hij zich tegen mij keerde, greep ik hem bij zijn baard, sloeg hem en doodde hem.

Uw dienaar heeft zowel de leeuw als de beer gedood; en deze onbesneden Filistijn zal zijn als een van hen, omdat hij de legers van de levende God gehoond heeft.