En hij wendde zich van hem af naar een ander en sprak op dezelfde wijze; en het volk gaf hem wederom antwoord, op dezelfde manier als tevoren.

En toen de woorden die David gesproken had werden gehoord, werden zij aan Saul overgebracht; en hij liet hem halen.

En David zei tot Saul: Laat niemands hart bezwijken vanwege hem; uw dienaar zal gaan en strijden met deze Filistijn.

En Saul zei tot David: U bent niet in staat om tegen deze Filistijn te gaan en met hem te strijden; want u bent nog een jongeling, en hij is een krijgsman van zijn jeugd af.

En David zei tot Saul: Uw dienaar hoed de schapen van zijn vader, en er kwam een leeuw en een beer, die een lam uit de kudde wegnam.

Uw dienaar heeft zowel de leeuw als de beer gedood; en deze onbesneden Filistijn zal zijn als een van hen, omdat hij de legers van de levende God gehoond heeft.

En David zei voorts: De HEER die mij gered heeft uit de klauw van de leeuw en uit de klauw van de beer, Die zal mij redden uit de hand van deze Filistijn. En Saul zei tot David: Ga, en de HEER zij met u.

En Saul kleedde David met zijn eigen wapenrusting, en hij zette een bronzen helm op zijn hoofd; ook deed hij hem een maliënkolder aan.

En David gordde zijn zwaard om zijn wapenrusting, en hij probeerde te gaan; want hij had het niet beproefd. En David zei tot Saul: Ik kan hiermee niet gaan, want ik heb het niet beproefd. En David deed het van zich af.

En hij nam zijn staf in zijn hand, koos vijf gladde stenen uit de beek en legde ze in zijn herderstas, in zijn ransel; en zijn slinger was in zijn hand. Zo naderde hij de Filistijn.