En het geschiedde de volgende dag, dat de boze geest van God over Saul kwam, en hij raasde in het midden van het huis; en David speelde zoals te allen tijde met zijn hand; en er was een speer in Sauls hand.

En Saul wierp de speer; want hij zeide: Ik zal David aan de wand spietsen. Maar David week tweemaal voor hem uit.

En Saul was bevreesd voor David, omdat de HEER met hem was en van Saul geweken was.

Daarom deed Saul hem van zich weg en stelde hem aan als overste over duizend; en hij trok uit en ging in voor het aangezicht van het volk.

En David gedroeg zich wijs op al zijn wegen; en de HEER was met hem.

Maar geheel Israël en Juda hadden David lief, omdat hij voor hun aangezicht uittrok en inging.

En Saul zei tegen David: Zie, mijn oudste dochter Merab, die zal ik u tot vrouw geven; wees alleen dapper voor mij en strijd de veldslagen van de HEER. Want Saul zei: Laat mijn hand niet tegen hem zijn, maar laat de hand der Filistijnen tegen hem zijn.

En David zei tot Saul: Wie ben ik? En wat is mijn leven, of het huis van mijn vader in Israël, dat ik de schoonzoon van de koning zou zijn?

Maar het geschiedde op de tijd dat Merab, de dochter van Saul, aan David gegeven had moeten worden, dat zij aan Adriël de Mecholathiet tot vrouw gegeven werd.

En Michal, de dochter van Saul, had David lief; en zij vertelden het Saul, en de zaak was aangenaam in zijn ogen.