En David gedroeg zich wijs op al zijn wegen; en de HEER was met hem.

Toen Saul zag dat hij zich zeer wijs gedroeg, was hij bevreesd voor hem.

Maar geheel Israël en Juda hadden David lief, omdat hij voor hun aangezicht uittrok en inging.

En Saul zei tegen David: Zie, mijn oudste dochter Merab, die zal ik u tot vrouw geven; wees alleen dapper voor mij en strijd de veldslagen van de HEER. Want Saul zei: Laat mijn hand niet tegen hem zijn, maar laat de hand der Filistijnen tegen hem zijn.

En David zei tot Saul: Wie ben ik? En wat is mijn leven, of het huis van mijn vader in Israël, dat ik de schoonzoon van de koning zou zijn?

En Michal, de dochter van Saul, had David lief; en zij vertelden het Saul, en de zaak was aangenaam in zijn ogen.

En Saul zei: Ik zal hem haar geven, opdat zij hem tot een strik zij, en opdat de hand der Filistijnen tegen hem zij. Daarom zei Saul tot David: Met één van de twee zult u heden mijn schoonzoon zijn.

En Saul gebood zijn dienaren, zeggende: Spreekt in het verborgene met David, en zegt: Zie, de koning heeft een welgevallen in u, en al zijn dienaren hebben u lief; wees nu de schoonzoon van de koning.

En de dienaren van Saul spraken deze woorden ten aanhoren van David. En David zei: Lijkt het u een geringe zaak de schoonzoon van de koning te zijn, aangezien ik een arm man ben en gering geacht?

En de dienaren van Saul berichtten het hem en zeiden: Aldus sprak David.