Maar het geschiedde op de tijd dat Merab, de dochter van Saul, aan David gegeven had moeten worden, dat zij aan Adriël de Mecholathiet tot vrouw gegeven werd.

En Michal, de dochter van Saul, had David lief; en zij vertelden het Saul, en de zaak was aangenaam in zijn ogen.

En Saul zei: Ik zal hem haar geven, opdat zij hem tot een strik zij, en opdat de hand der Filistijnen tegen hem zij. Daarom zei Saul tot David: Met één van de twee zult u heden mijn schoonzoon zijn.

En Saul gebood zijn dienaren, zeggende: Spreekt in het verborgene met David, en zegt: Zie, de koning heeft een welgevallen in u, en al zijn dienaren hebben u lief; wees nu de schoonzoon van de koning.

En de dienaren van Saul spraken deze woorden ten aanhoren van David. En David zei: Lijkt het u een geringe zaak de schoonzoon van de koning te zijn, aangezien ik een arm man ben en gering geacht?

En Saul zei: Zegt aldus tot David: De koning begeert geen bruidsschat, maar honderd voorhuiden der Filistijnen, om wraak te nemen aan de vijanden des konings. Maar Saul dacht David te doen vallen door de hand der Filistijnen.

En toen zijn dienaren David deze woorden berichtten, was het David aangenaam de schoonzoon van de koning te zijn; en de dagen waren nog niet verstreken.

Daarom stond David op en ging, hij en zijn mannen, en versloeg tweehonderd man van de Filistijnen; en David bracht hun voorhuiden en legde ze in vol getal voor de koning neer, opdat hij de schoonzoon van de koning zou zijn. En Saul gaf hem zijn dochter Michal tot vrouw.

En Saul zag en wist dat de HEER met David was, en dat Michal, de dochter van Saul, hem liefhad.

En Saul was nog meer bevreesd voor David; en Saul werd voortdurend de vijand van David.