En de dienaren van Saul berichtten het hem en zeiden: Aldus sprak David.

En Saul zei: Zegt aldus tot David: De koning begeert geen bruidsschat, maar honderd voorhuiden der Filistijnen, om wraak te nemen aan de vijanden des konings. Maar Saul dacht David te doen vallen door de hand der Filistijnen.

En toen zijn dienaren David deze woorden berichtten, was het David aangenaam de schoonzoon van de koning te zijn; en de dagen waren nog niet verstreken.

Daarom stond David op en ging, hij en zijn mannen, en versloeg tweehonderd man van de Filistijnen; en David bracht hun voorhuiden en legde ze in vol getal voor de koning neer, opdat hij de schoonzoon van de koning zou zijn. En Saul gaf hem zijn dochter Michal tot vrouw.

En Saul zag en wist dat de HEER met David was, en dat Michal, de dochter van Saul, hem liefhad.

Toen trokken de vorsten der Filistijnen uit; en het geschiedde, nadat zij uitgetrokken waren, dat David zich verstandiger gedroeg dan al de dienaren van Saul, zodat zijn naam zeer hoog geëerd werd.