En David bleef in de woestijn in vestingen, en verbleef op een berg in de woestijn van Ziph. En Saul zocht hem elke dag, maar God gaf hem niet in zijn hand.

En David zag dat Saul uitgetrokken was om zijn leven te zoeken; en David was in de woestijn van Ziph, in een woud.

En Jonatan, de zoon van Saul, stond op en ging naar David in het woud, en versterkte zijn hand in God.

En hij zei tot hem: Vrees niet, want de hand van Saul, mijn vader, zal u niet vinden; en u zult koning zijn over Israël, en ik zal de tweede na u zijn; dat weet ook Saul, mijn vader.

En zij beiden sloten een verbond voor het aangezicht van de HEER; en David bleef in het woud, en Jonatan ging naar zijn huis.

Nu dan, o koning, kom af, naar al de begeerte van uw ziel om af te komen; en het zal onze taak zijn hem over te leveren in de hand des konings.

En Saul zei: Gezegend zijt gij van de HEER, want gij hebt medelijden met mij.

Gaat toch heen, bereidt u nader voor, en weet en ziet zijn verblijfplaats, waar hij zijn toevlucht heeft, en wie hem daar gezien heeft; want mij is gezegd dat hij zeer listig handelt.

Ziet dan toe en neemt kennis van al de schuilplaatsen waar hij zich verbergt, en komt dan weder tot mij met zekerheid, dan zal ik met u meegaan; en het zal geschieden, indien hij in het land is, dat ik hem doorzoeken zal onder alle duizenden van Juda.

En zij stonden op en gingen naar Ziph, voor Saul; maar David en zijn mannen waren in de woestijn van Maon, in de vlakte, ten zuiden van Jesimon.