En zij zei tegen haar dienstknechten: Gaat voor mij uit; zie, ik kom achter u aan. Maar zij vertelde het haar man Nabal niet.

En het geschiedde, terwijl zij op de ezel reed en de helling van de berg afdaalde, dat David en zijn mannen haar tegemoet kwamen, en zij ontmoette hen.

Nu had David gezegd: Voorwaar, tevergeefs heb ik alles bewaard wat deze man in de woestijn had, zodat er niets ontbrak van alles wat hem toebehoorde; maar hij heeft mij kwaad vergolden voor goed.

Zo moge God aan de vijanden van David doen en meer dan dat, indien ik tegen de morgen iemand overlaat van al wat hem toebehoort, die tegen een muur plast.

En toen Abigaïl David zag, haastte zij zich en steeg van de ezel af, en viel voor David op haar aangezicht en boog zich ter aarde neer.

Laat mijn heer toch geen aandacht schenken aan deze man van Belial, namelijk Nabal; want zoals zijn naam is, zo is hij: Nabal is zijn naam, en dwaasheid is met hem. Maar ik, uw dienstmaagd, heb de jonge mannen van mijn heer, die gij gezonden had, niet gezien.

Nu dan, mijn heer, zo waar de HEER leeft en uw ziel leeft: de HEER heeft u weerhouden van het komen om bloed te vergieten en om met uw eigen hand wraak te nemen. En nu, laten uw vijanden en zij die kwaad zoeken tegen mijn heer, zijn als Nabal.

En nu, dit geschenk dat uw dienstmaagd aan mijn heer heeft meegebracht, laat het gegeven worden aan de jonge mannen die mijn heer volgen.

Vergeef toch de overtreding van uw dienstmaagd; want de HEER zal mijn heer zeker een bestendig huis maken, omdat mijn heer de veldslagen van de HEER strijdt, en er is geen kwaad in u gevonden in al uw dagen.

Al is een man opgestaan om u te vervolgen en uw leven te zoeken, toch zal de ziel van mijn heer gebonden zijn in de bundel der levenden bij de HEER uw God; maar de zielen van uw vijanden zal Hij wegslingeren, als vanuit het midden van een slinger.