Nu had David gezegd: Voorwaar, tevergeefs heb ik alles bewaard wat deze man in de woestijn had, zodat er niets ontbrak van alles wat hem toebehoorde; maar hij heeft mij kwaad vergolden voor goed.

Zo moge God aan de vijanden van David doen en meer dan dat, indien ik tegen de morgen iemand overlaat van al wat hem toebehoort, die tegen een muur plast.

En toen Abigaïl David zag, haastte zij zich en steeg van de ezel af, en viel voor David op haar aangezicht en boog zich ter aarde neer.

En zij viel aan zijn voeten en zei: Op mij, mijn heer, op mij zij de schuld! Laat uw dienstmaagd toch spreken ten aanhoren van u, en hoor de woorden van uw dienstmaagd.

Laat mijn heer toch geen aandacht schenken aan deze man van Belial, namelijk Nabal; want zoals zijn naam is, zo is hij: Nabal is zijn naam, en dwaasheid is met hem. Maar ik, uw dienstmaagd, heb de jonge mannen van mijn heer, die gij gezonden had, niet gezien.

En nu, dit geschenk dat uw dienstmaagd aan mijn heer heeft meegebracht, laat het gegeven worden aan de jonge mannen die mijn heer volgen.

Vergeef toch de overtreding van uw dienstmaagd; want de HEER zal mijn heer zeker een bestendig huis maken, omdat mijn heer de veldslagen van de HEER strijdt, en er is geen kwaad in u gevonden in al uw dagen.

Al is een man opgestaan om u te vervolgen en uw leven te zoeken, toch zal de ziel van mijn heer gebonden zijn in de bundel der levenden bij de HEER uw God; maar de zielen van uw vijanden zal Hij wegslingeren, als vanuit het midden van een slinger.

En het zal geschieden, wanneer de HEER aan mijn heer gedaan heeft naar al het goede dat Hij over u gesproken heeft, en Hij u tot vorst over Israël aangesteld heeft,

dat dit voor u geen aanstoot zal zijn, noch een struikelblok voor het hart van mijn heer, dat gij zonder reden bloed vergoten hebt, of dat mijn heer zich gewroken heeft. En wanneer de HEER mijn heer goed behandeld heeft, gedenk dan uw dienstmaagd.