En het zal geschieden, wanneer de HEER aan mijn heer gedaan heeft naar al het goede dat Hij over u gesproken heeft, en Hij u tot vorst over Israël aangesteld heeft,

dat dit voor u geen aanstoot zal zijn, noch een struikelblok voor het hart van mijn heer, dat gij zonder reden bloed vergoten hebt, of dat mijn heer zich gewroken heeft. En wanneer de HEER mijn heer goed behandeld heeft, gedenk dan uw dienstmaagd.

En David zei tot Abigaïl: Gezegend zij de HEER, de God van Israël, Die u heden gezonden heeft om mij te ontmoeten!

En gezegend zij uw raad, en gezegend zijt gij, die mij heden weerhouden hebt van bloedvergieten en van het nemen van wraak met mijn eigen hand.

Want, zo waar de HEER, de God van Israël, leeft, Die mij weerhouden heeft van u te schaden: indien gij u niet gehaast had en mij tegemoet gekomen was, dan was er van Nabal tegen de morgen zeker niemand overgebleven die tegen een muur plast.

En Abigaïl kwam bij Nabal, en zie, hij hield een feestmaal in zijn huis, als het feestmaal van een koning; en Nabals hart was vrolijk van binnen, want hij was zeer dronken. Daarom vertelde zij hem niets, noch weinig noch veel, tot de morgenstond.

Maar het geschiedde in de morgen, toen de wijn uit Nabal geweken was en zijn vrouw hem deze dingen verteld had, dat zijn hart in hem stierf en hij was als een steen.

En het geschiedde omstreeks tien dagen later, dat de HEER Nabal sloeg, zodat hij stierf.

En toen David hoorde dat Nabal gestorven was, zei hij: Gezegend zij de HEER, Die mijn smaad gewroken heeft van de hand van Nabal en Zijn dienstknecht bewaard heeft van het kwaad! Want de HEER heeft de boosheid van Nabal op zijn eigen hoofd doen terugkeren. En David zond boodschappers en sprak met Abigaïl om haar tot vrouw te nemen.

En toen de dienaren van David tot Abigaïl te Karmel kwamen, spraken zij tot haar en zeiden: David heeft ons tot u gezonden om u tot zijn vrouw te nemen.