En het geschiedde, toen David en zijn mannen op de derde dag te Ziklag kwamen, dat de Amalekieten een inval gedaan hadden in het zuiden en in Ziklag, en Ziklag geslagen en met vuur verbrand hadden.

En zij hadden de vrouwen die daarin waren gevangen weggevoerd; zij hadden niemand gedood, noch klein noch groot, maar zij hadden hen weggevoerd en waren huns weegs gegaan.

Toen David en zijn mannen in de stad kwamen, zie, zij was met vuur verbrand, en hun vrouwen en hun zonen en hun dochters waren gevangen weggevoerd.

En de twee vrouwen van David waren gevangen weggevoerd, Ahinoam de Jizreëlitische en Abigaïl, de vrouw van Nabal, de Karmeliet.

En David was zeer beangst, want het volk sprak ervan hem te stenigen, omdat de ziel van al het volk verbitterd was, ieder om zijn zonen en om zijn dochters; maar David sterkte zich in de HEER, zijn God.

En David zei tot Abjathar, de priester, de zoon van Ahimelech: Breng mij toch de efod hierheen. En Abjathar bracht de efod bij David.

En David raadpleegde de HEER, zeggende: Zal ik deze bende achtervolgen? Zal ik hen inhalen? En Hij antwoordde hem: Volg hen achterna, want u zult hen zeker inhalen en alles zonder mankeren bevrijden.

Zo trok David, hij en de zeshonderd mannen die bij hem waren, en zij kwamen aan de beek Besor, waar degenen die achterbleven, stilhielden.