En de vrouw werd zwanger en baarde een zoon op die zelfde tijd, als Elisa tot haar gezegd had, als het leven zijn loop had.

En toen het kind groot geworden was, geschiedde het op een dag, dat hij uitging naar zijn vader, naar de maaiers.

En hij zei tot zijn vader: Mijn hoofd, mijn hoofd! En hij zei tot een jongen: Draag hem naar zijn moeder.

En toen hij hem opgenomen had en hem naar zijn moeder gebracht had, zat hij op haar schoot tot de middag, en toen stierf hij.

En zij ging naar boven en legde hem op het bed van de man Gods, en sloot de deur achter hem en ging naar buiten.

En hij zei: Waarom gaat gij heden naar hem toe? Het is geen nieuwe maan, en het is geen sabbat. En zij zei: Het zal goed zijn.

Toen zadelde zij een ezel en zei tot haar knecht: Drijf aan en ga verder; houd de rit voor mij niet in, tenzij ik het u zeg.

Zo ging zij en kwam tot de man Gods op de berg Karmel. En het geschiedde, toen de man Gods haar van verre zag, dat hij tot Gehazi, zijn knecht, zei: Zie, ginds is die Sunammitische;

Loop haar nu toch tegemoet, en zeg tot haar: Gaat het goed met u? Gaat het goed met uw man? Gaat het goed met het kind? En zij antwoordde: Het gaat goed.

En toen zij tot de man Gods op de berg gekomen was, greep zij hem bij de voeten; maar Gehazi trad naderbij om haar weg te duwen. En de man Gods zei: Laat haar begaan; want haar ziel is in bitterheid, en de HEER heeft het voor mij verborgen en het mij niet meegedeeld.