Nu was Naäman, de legeroverste van de koning van Syrië, een groot man bij zijn heer en in eer, omdat de HEER door hem verlossing aan Syrië gegeven had; hij was ook een dapper man in moed, maar hij was een melaatse.

En de Syriërs waren in benden uitgetrokken en hadden uit het land Israël een klein meisje als gevangene meegebracht; en zij diende de vrouw van Naäman.

En zij zei tot haar meesteres: Och, ware mijn heer bij de profeet die in Samaria is! Want hij zou hem van zijn melaatsheid genezen.

En de koning van Syrië zei: Ga dan, ik zal een brief sturen naar de koning van Israël. En hij vertrok en nam bij zich tien talenten zilver en zesduizend stukken goud en tien wisselkledingen.

En hij bracht de brief aan de koning van Israël, zeggende: En nu, als deze brief tot u komt, zie, ik heb daarmee Naäman, mijn knecht, tot u gezonden, opdat gij hem van zijn melaatsheid geneest.

En het geschiedde, toen de koning van Israël de brief gelezen had, dat hij zijn klederen scheurde en zei: Ben ik God, die doden en levend maken kan, dat deze man tot mij zendt om een man van zijn melaatsheid te genezen? Bemerkt toch en ziet, hoe hij een twist tegen mij zoekt.

En het geschiedde, toen Elisa, de man Gods, gehoord had dat de koning van Israël zijn klederen gescheurd had, dat hij tot de koning zond, zeggende: Waarom hebt gij uw klederen gescheurd? Laat hem nu tot mij komen, dan zal hij weten dat er een profeet in Israël is.

Zo kwam Naäman met zijn paarden en met zijn wagen, en stond voor de deur van het huis van Elisa.