Nu was Naäman, de legeroverste van de koning van Syrië, een groot man bij zijn heer en in eer, omdat de HEER door hem verlossing aan Syrië gegeven had; hij was ook een dapper man in moed, maar hij was een melaatse.

En de Syriërs waren in benden uitgetrokken en hadden uit het land Israël een klein meisje als gevangene meegebracht; en zij diende de vrouw van Naäman.

En zij zei tot haar meesteres: Och, ware mijn heer bij de profeet die in Samaria is! Want hij zou hem van zijn melaatsheid genezen.

En men ging naar binnen en berichtte zijn heer, zeggende: Aldus en aldus heeft het meisje gesproken dat uit het land Israël is.

En de koning van Syrië zei: Ga dan, ik zal een brief sturen naar de koning van Israël. En hij vertrok en nam bij zich tien talenten zilver en zesduizend stukken goud en tien wisselkledingen.

En het geschiedde, toen de koning van Israël de brief gelezen had, dat hij zijn klederen scheurde en zei: Ben ik God, die doden en levend maken kan, dat deze man tot mij zendt om een man van zijn melaatsheid te genezen? Bemerkt toch en ziet, hoe hij een twist tegen mij zoekt.

En het geschiedde, toen Elisa, de man Gods, gehoord had dat de koning van Israël zijn klederen gescheurd had, dat hij tot de koning zond, zeggende: Waarom hebt gij uw klederen gescheurd? Laat hem nu tot mij komen, dan zal hij weten dat er een profeet in Israël is.

Zo kwam Naäman met zijn paarden en met zijn wagen, en stond voor de deur van het huis van Elisa.

En Elisa zond een bode tot hem, zeggende: Ga heen en was u zevenmaal in de Jordaan, dan zal uw vlees u wederkeren en gij zult rein zijn.

Maar Naäman werd toornig en ging heen, en zeide: Zie, ik dacht: hij zal zeker tot mij uitkomen en daar staan, en de Naam van de HEER zijn God aanroepen, en zijn hand over de plaats bewegen, en de melaatse genezen.