Maar God, die de nedergeslagenen vertroost, heeft ons vertroost door de komst van Titus;

En niet alleen door zijn komst, maar ook door de vertroosting waarmee hij door u vertroost was, toen hij ons vertelde van uw vurig verlangen, uw droefheid, uw ijver voor mij; zodat ik mij des te meer verblijdde.

Want hoewel ik u bedroefd heb met een brief, berouw het mij niet, al berouwde het mij ook: want ik zie dat diezelfde brief u bedroefd heeft, al was het maar voor een tijd.

Nu verblijd ik mij, niet dat gij bedroefd zijt geweest, maar dat uw droefheid tot bekering heeft geleid; want gij zijt bedroefd geweest op een godvruchtige wijze, zodat gij door ons in niets schade geleden hebt.

Want de droefheid naar Gods wil werkt een bekering tot zaligheid, die niemand berouwt; maar de droefheid der wereld werkt de dood.

Daarom, al heb ik u geschreven, het was niet om wille van hem die onrecht gedaan had, noch om wille van hem die onrecht geleden had, maar opdat uw ijver voor ons in het aangezicht van God aan u openbaar zou worden.

Daarom zijn wij door uw troost getroost; en wij hebben ons des te meer verblijd over de blijdschap van Titus, omdat zijn geest door u allen verkwikt is.

Want als ik hem iets over u geroemd heb, word ik niet beschaamd; maar zoals wij alles in waarheid tot u gesproken hebben, zo is ook onze roem, die ik voor Titus gedaan heb, waarheid gebleken.

En zijn genegenheid voor u is des te overvloediger, wanneer hij de gehoorzaamheid van u allen herdenkt, hoe gij hem met vrees en beven ontvangen hebt.

Ik verblijd mij dan dat ik in alles op u kan vertrouwen.