Dewijl wij dan deze beloften hebben, geliefden, laat ons onszelf reinigen van alle besmetting des vleses en des geestes, voleindigende de heiligmaking in de vreze Gods.

Vat ons; wij hebben niemand verongelijkt, wij hebben niemand verdorven, wij hebben niemand benadeeld.

Ik zeg dit niet om u te veroordelen; want ik heb tevoren gezegd dat gij in onze harten zijt om samen te sterven en samen te leven.

Groot is mijn vrijmoedigheid jegens u, groot is mijn roem over u; ik ben vervuld met vertroosting, ik ben bovenmate blijde in al onze verdrukking.

Want toen wij in Macedonië gekomen waren, had ons vlees geen rust, maar wij werden van alle kanten beproefd; van buiten waren er conflicten, van binnen waren er angsten.

En niet alleen door zijn komst, maar ook door de vertroosting waarmee hij door u vertroost was, toen hij ons vertelde van uw vurig verlangen, uw droefheid, uw ijver voor mij; zodat ik mij des te meer verblijdde.

Want hoewel ik u bedroefd heb met een brief, berouw het mij niet, al berouwde het mij ook: want ik zie dat diezelfde brief u bedroefd heeft, al was het maar voor een tijd.

Nu verblijd ik mij, niet dat gij bedroefd zijt geweest, maar dat uw droefheid tot bekering heeft geleid; want gij zijt bedroefd geweest op een godvruchtige wijze, zodat gij door ons in niets schade geleden hebt.

Want de droefheid naar Gods wil werkt een bekering tot zaligheid, die niemand berouwt; maar de droefheid der wereld werkt de dood.

Want zie, juist dit zelfde, dat gij op een godvruchtige wijze bedroefd waart, hoeveel ernst heeft het in u gewrocht, ja, hoeveel verantwoording, ja, hoeveel verontwaardiging, ja, hoeveel vrees, ja, hoeveel vurig verlangen, ja, hoeveel ijver, ja, hoeveel gerechtigheid! In alles hebt gij bewezen rein te zijn in deze zaak.