En de Levieten, van de kinderen der Kohathieten en van de kinderen der Korchieten, stonden op om de HEER, de God van Israël, te loven met luider stem en met verheven stem.

En zij stonden vroeg in de morgen op en trokken uit naar de woestijn van Tekoa; en terwijl zij uittrokken, stond Jehoshafat op en zei: Hoort mij, O Juda, en gij inwoners van Jeruzalem; gelooft in de HEER uw God, zo zult gij bevestigd worden; gelooft Zijn profeten, zo zult gij voorspoedig zijn.

En nadat hij zich met het volk beraden had, stelde hij zangers aan voor de HEER, die de schoonheid van de heiligheid zouden loven, terwijl zij voor het leger uitgingen, en zeggende: Looft de HEER, want Zijn goedertierenheid duurt tot in eeuwigheid.

En toen zij begonnen te zingen en te loven, legde de HEER hinderlagen tegen de kinderen van Ammon, Moab en het gebergte Seïr, die tegen Juda waren opgekomen; en zij werden geslagen.

Want de kinderen van Ammon en Moab stonden op tegen de inwoners van het gebergte Seïr, om hen volkomen te verslaan en te verdelgen; en toen zij de inwoners van Seïr afgemaakt hadden, hielpen zij elkander te verdelgen.

En toen Jehoshafat en zijn volk kwamen om de buit van hen te nemen, vonden zij onder hen in overvloed zowel rijkdommen als dode lichamen en kostelijke kleinoden, die zij voor zichzelf afnamen, meer dan zij konden wegdragen; en zij waren drie dagen bezig met het vergaderen van de buit, het was zo veel.

En op de vierde dag verzamelden zij zich in het dal van Beracha; want daar loofden zij de HEER; daarom werd de naam van die plaats genoemd: Het dal van Beracha, tot op deze dag.

Toen keerden zij terug, elk man van Juda en Jeruzalem, en Jehoshafat aan hun hoofd, om wederom naar Jeruzalem te gaan met vreugde; want de HEER had hen doen verblijden over hun vijanden.

En zij kwamen te Jeruzalem met psalteren en harpen en trompetten, naar het huis des HEREN.

En de vreze Gods kwam over al de koninkrijken van die landen, toen zij hoorden dat de HEER tegen de vijanden van Israël gestreden had.