Want de kinderen van Ammon en Moab stonden op tegen de inwoners van het gebergte Seïr, om hen volkomen te verslaan en te verdelgen; en toen zij de inwoners van Seïr afgemaakt hadden, hielpen zij elkander te verdelgen.

En toen Juda naderde naar de wachttoren in de woestijn, keken zij naar de menigte, en zie, het waren dode lichamen gevallen op de aarde, en niemand was ontkomen.

En toen Jehoshafat en zijn volk kwamen om de buit van hen te nemen, vonden zij onder hen in overvloed zowel rijkdommen als dode lichamen en kostelijke kleinoden, die zij voor zichzelf afnamen, meer dan zij konden wegdragen; en zij waren drie dagen bezig met het vergaderen van de buit, het was zo veel.

En op de vierde dag verzamelden zij zich in het dal van Beracha; want daar loofden zij de HEER; daarom werd de naam van die plaats genoemd: Het dal van Beracha, tot op deze dag.

Toen keerden zij terug, elk man van Juda en Jeruzalem, en Jehoshafat aan hun hoofd, om wederom naar Jeruzalem te gaan met vreugde; want de HEER had hen doen verblijden over hun vijanden.

En de vreze Gods kwam over al de koninkrijken van die landen, toen zij hoorden dat de HEER tegen de vijanden van Israël gestreden had.

Zo had het koninkrijk van Josafat rust, want zijn God gaf hem rust rondom.

En Josafat regeerde over Juda; hij was vijfendertig jaar oud toen hij koning werd, en hij regeerde vijfentwintig jaar te Jeruzalem. En de naam van zijn moeder was Azuba, de dochter van Silhi.

En hij wandelde in de weg van zijn vader Asa, en week daarvan niet af, doende wat recht was in de ogen des HEREN.

Doch de hoogten werden niet weggenomen, want het volk had zijn hart nog niet bereid tot de God van zijn vaderen.