En Jehoshafat vreesde, en richtte zijn aangezicht om de HEER te zoeken, en riep een vasten uit in geheel Juda.

En Juda verzamelde zich om hulp te vragen van de HEER; ook kwamen zij uit al de steden van Juda om de HEER te zoeken.

En Jehoshafat stond in de vergadering van Juda en Jeruzalem, in het huis van de HEER, voor het nieuwe voorhof,

En zei: O HEER, God van onze vaderen, zijt Gij niet de God in de hemel? En heerst Gij niet over alle koninkrijken der heidenen? En in Uw hand is er kracht en macht, zodat niemand U kan weerstaan?

Zijt Gij niet onze God, die de bewoners van dit land voor Uw volk Israël verdreven hebt, en het gegeven hebt aan het zaad van Abraham, Uw vriend, voor altijd?

Indien er kwaad over ons komt, het zwaard, het oordeel, de pest of de honger, dan zullen wij voor dit huis staan en voor Uw aanwezigheid, want Uw naam is in dit huis, en wij zullen tot U roepen in onze benauwdheid, dan zult Gij horen en helpen.

En nu, zie, de kinderen van Ammon en Moab en het gebergte Seïr, in welke landen Gij Israël niet hebt laten binnentrekken, toen zij uit het land Egypte kwamen, maar zij weken van hen af en verdelgden hen niet;

Zie nu, hoe zij ons vergelden, door te komen om ons te verdrijven uit Uw bezitting, die Gij ons gegeven hebt om te beërven.

O onze God, zult Gij hen niet oordelen? Want wij hebben geen kracht tegen deze grote menigte die tegen ons aankomt; ook weten wij niet wat wij doen moeten, maar onze ogen zijn op U.

En geheel Juda stond voor de HEER, met hun kleinen, hun vrouwen en hun kinderen.