Laat nu Hizkia u niet bedriegen, noch u op deze wijze overreden, en gelooft hem niet; want geen god van enig volk of koninkrijk was in staat zijn volk uit mijn hand te redden, noch uit de hand van mijn vaderen: hoeveel te minder zal uw God u uit mijn hand redden?

En zijn dienaren spraken nog meer tegen de HEER God, en tegen Zijn dienaar Hizkia.

Hij schreef ook brieven om de HEER, de God van Israël, te honen en tegen Hem te spreken, zeggende: Zoals de goden van de volken van andere landen hun volk niet uit mijn hand gered hebben, zo zal de God van Hizkia Zijn volk niet uit mijn hand redden.

Toen riepen zij met luide stem in de taal der Joden tot het volk van Jeruzalem dat op de muur was, om hen te verschrikken en te verontrusten; opdat zij de stad zouden innemen.

En zij spraken tegen de God van Jeruzalem, zoals tegen de goden van de volken der aarde, die het werk van mensenhanden waren.

En de HEER zond een engel, die al de helden, de aanvoerders en de oversten in het leger van de koning van Assyrië uitroeide. Zo keerde hij met schaamte op zijn aangezicht terug naar zijn eigen land. En toen hij het huis van zijn god binnengegaan was, doodden zij die uit zijn eigen lendenen voortgekomen waren hem daar met het zwaard.

Zo verloste de HEER Hizkia en de inwoners van Jeruzalem uit de hand van Sanherib, de koning van Assyrië, en uit de hand van allen, en leidde hen aan alle zijden.

En velen brachten gaven aan de HEER naar Jeruzalem, en geschenken aan Hizkia, de koning van Juda; zodat hij van toen af in de ogen van alle volken verheerlijkt werd.

In die dagen was Hizkia dodelijk ziek, en bad tot de HEER; en Hij sprak tot hem en gaf hem een teken.

Maar Hizkia vergold het niet naar het weldoen dat hem bewezen was; want zijn hart verhief zich: daarom was er toorn over hem, en over Juda en Jeruzalem.