Heeft niet diezelfde Hizkia zijn hoogten en zijn altaren weggenomen, en Juda en Jeruzalem geboden, zeggende: Voor één altaar zult gij u neerbuigen en daarop reukwerk branden?

Weet gij niet wat ik en mijn vaderen gedaan hebben aan alle volken van andere landen? Waren de goden van de volken van die landen op enige wijze in staat hun landen uit mijn hand te redden?

Wie was er onder al de goden van die volken, die mijn vaderen volkomen vernietigd hebben, die zijn volk uit mijn hand kon redden, dat uw God u uit mijn hand zou kunnen redden?

Laat nu Hizkia u niet bedriegen, noch u op deze wijze overreden, en gelooft hem niet; want geen god van enig volk of koninkrijk was in staat zijn volk uit mijn hand te redden, noch uit de hand van mijn vaderen: hoeveel te minder zal uw God u uit mijn hand redden?

En zijn dienaren spraken nog meer tegen de HEER God, en tegen Zijn dienaar Hizkia.

Toen riepen zij met luide stem in de taal der Joden tot het volk van Jeruzalem dat op de muur was, om hen te verschrikken en te verontrusten; opdat zij de stad zouden innemen.

En zij spraken tegen de God van Jeruzalem, zoals tegen de goden van de volken der aarde, die het werk van mensenhanden waren.

En om deze reden baden Hizkia de koning en de profeet Jesaja, de zoon van Amoz, en riepen tot de hemel.

En de HEER zond een engel, die al de helden, de aanvoerders en de oversten in het leger van de koning van Assyrië uitroeide. Zo keerde hij met schaamte op zijn aangezicht terug naar zijn eigen land. En toen hij het huis van zijn god binnengegaan was, doodden zij die uit zijn eigen lendenen voortgekomen waren hem daar met het zwaard.

Zo verloste de HEER Hizkia en de inwoners van Jeruzalem uit de hand van Sanherib, de koning van Assyrië, en uit de hand van allen, en leidde hen aan alle zijden.