En Baälath, en alle voorraadsteden die Salomo had, en alle wagenssteden en de steden voor de ruiters, en alles wat Salomo begeerde te bouwen in Jeruzalem en in de Libanon en in heel het land van zijn heerschappij.

Wat betreft al het volk dat overgebleven was van de Hethieten, de Amorieten, de Ferezieten, de Hevieten en de Jebusieten, die niet tot Israël behoorden,

Maar uit hun nakomelingen die na hen in het land waren overgebleven, die de kinderen Israëls niet hadden uitgeroeid, van hen hief Salomo tot op deze dag herendienst.

Maar van de kinderen Israëls maakte Salomo geen slaven voor zijn werk; zij waren krijgslieden, en hoofden van zijn hoofdlieden, en aanvoerders van zijn wagens en zijn ruiters.

En deze waren de hoofdopzieners van koning Salomo, te weten tweehonderdvijftig, die het gezag voerden over het volk.

Toen offerde Salomo brandoffers aan de HEER op het altaar van de HEER, dat hij voor de voorhal had gebouwd,

Naar een bepaald dagelijks gebruik, offerende naar het gebod van Mozes, op de sabbatten en op de nieuwe manen en op de plechtige feesten, driemaal per jaar: op het feest der ongezuurde broden en op het Wekenfeest en op het Loofhuttenfeest.

En hij stelde, overeenkomstig de ordening van zijn vader David, de beurten van de priesters voor hun dienst, en de Levieten met hun taak om te loven en te dienen voor de priesters, naar de eis van elke dag; ook de poortwachters naar hun beurten bij elke poort; want zo had David, de man Gods, het geboden.

En zij weken niet af van het gebod van de koning aan de priesters en de Levieten betreffende enige zaak, noch betreffende de schatkamers.

Nu was al het werk van Salomo gereedgemaakt van de dag der grondlegging van het huis van de HEER af totdat het voltooid was. Zo werd het huis van de HEER voltooid.