En hij zei tot mij: Kom toch bij mij staan en dood mij, want de angst heeft mij bevangen, hoewel mijn leven nog geheel in mij is.

Zo stond ik bij hem en doodde hem, want ik wist zeker dat hij niet kon leven nadat hij gevallen was; en ik nam de kroon die op zijn hoofd was en de armband die aan zijn arm was, en heb ze hierheen gebracht tot mijn heer.

Toen greep David zijn klederen en scheurde ze; en evenzo alle mannen die bij hem waren;

En zij droegen rouw en weenden en vastten tot de avond, om Saul en om Jonathan zijn zoon en om het volk van de HEER en om het huis van Israël, omdat zij door het zwaard gevallen waren.

En David zei tot de jongeman die hem dit mededeelde: Waar bent u vandaan? En hij antwoordde: Ik ben de zoon van een vreemdeling, een Amalekiet.

En David riep een van de jongemannen en zei: Ga nader en val hem aan. En hij sloeg hem, zodat hij stierf.

En David zei tot hem: Uw bloed zij op uw hoofd, want uw eigen mond heeft tegen u getuigd, zeggende: Ik heb de gezalfde van de HEER gedood.

En David hief deze klaagzang aan over Saul en over Jonathan zijn zoon:

(Ook beval hij hun de kinderen van Juda het gebruik van de boog te leren; zie, het is geschreven in het boek van Jasher.)

De glorie van Israël is verslagen op uw hoogten; hoe zijn de machtigen gevallen!