En David zei tot de jongeman die hem dit mededeelde: Waar bent u vandaan? En hij antwoordde: Ik ben de zoon van een vreemdeling, een Amalekiet.

En David zei tot hem: Hoe was u niet bevreesd uw hand uit te strekken om de gezalfde van de HEER te doden?

En David riep een van de jongemannen en zei: Ga nader en val hem aan. En hij sloeg hem, zodat hij stierf.

En David zei tot hem: Uw bloed zij op uw hoofd, want uw eigen mond heeft tegen u getuigd, zeggende: Ik heb de gezalfde van de HEER gedood.

En David hief deze klaagzang aan over Saul en over Jonathan zijn zoon:

De glorie van Israël is verslagen op uw hoogten; hoe zijn de machtigen gevallen!

Vertel het niet in Gath, maak het niet bekend in de straten van Askelon, opdat de dochters der Filistijnen zich niet verblijden, opdat de dochters der onbesnedenen niet juichen.

Gij bergen van Gilboa, laat er geen dauw noch regen op u zijn, noch akkers van offergaven; want daar werd het schild der machtigen smadelijk weggeworpen, het schild van Saul, alsof hij niet gezalfd was met olie.

Van het bloed der verslagenen, van het vet der machtigen, keerde de boog van Jonathan niet terug, en het zwaard van Saul keerde niet ledig terug.

Saul en Jonathan waren beminnelijk en lieflijk in hun leven, en in hun dood werden zij niet gescheiden; zij waren sneller dan arenden, zij waren sterker dan leeuwen.