En de dienaren van Absalom deden Amnon zoals Absalom had geboden. Toen stonden al des konings zonen op, en een ieder steeg op zijn muildier en vluchtte.

En het geschiedde, terwijl zij onderweg waren, dat er tijding tot David kwam, zeggende: Absalom heeft al des konings zonen geslagen, en er is er niet één van hen overgebleven.

Toen stond de koning op en scheurde zijn klederen, en wierp zich op de aarde; en al zijn dienaren stonden naast hem met gescheurde klederen.

En Jonadab, de zoon van Simea, Davids broeder, antwoordde en zei: Laat mijn heer niet denken dat zij al de jonge mannen, des konings zonen, hebben gedood; want alleen Amnon is dood; want op bevel van Absalom is dit bepaald geweest sedert de dag dat hij zijn zuster Tamar dwong.

Laat mijn heer de koning dit nu niet ter harte nemen, alsof al des konings zonen dood zijn; want alleen Amnon is dood.

En Jonadab zei tot de koning: Zie, des konings zonen komen; zoals uw knecht gezegd heeft, zo is het.

En het geschiedde, zodra hij geëindigd had te spreken, dat, zie, des konings zonen kwamen, en zij hieven hun stem op en weenden; en ook de koning en al zijn dienaren weenden zeer bitter.

Maar Absalom vluchtte en ging naar Talmai, de zoon van Ammihud, de koning van Gesur. En David rouwde over zijn zoon alle dagen.

Zo vluchtte Absalom en ging naar Gesur, en was daar drie jaar.

En de ziel van koning David verlangde ernaar om tot Absalom uit te gaan; want hij was getroost over Amnon, omdat hij dood was.