En David ging de helling van de Olijfberg op, wenende terwijl hij opging, met zijn hoofd bedekt, en op blote voeten; en al het volk dat bij hem was, had ieder zijn hoofd bedekt, en zij gingen wenende op.

En iemand boodschapte David, zeggende: Achitofel is onder de samenzweerders bij Absalom. Toen zeide David: O HEER, maak toch de raad van Achitofel tot dwaasheid.

En het geschiedde, toen David op de top van de berg gekomen was, waar men God aanbad, zie, daar kwam Husai, de Archiet, hem tegemoet met zijn mantel gescheurd en aarde op zijn hoofd.

Tot hem zeide David: Indien gij met mij meegaat, dan zult gij mij tot een last zijn.

Maar indien gij terugkeert naar de stad en tot Absalom zegt: Ik zal uw knecht zijn, o koning; zoals ik tot nu toe de knecht van uw vader geweest ben, zo zal ik nu ook uw knecht zijn; dan kunt gij voor mij de raad van Achitofel verijdelen.

Zie, zij hebben daar bij hen hun twee zonen, Achimaäz, de zoon van Zadok, en Jonathan, de zoon van Abjathar; en door hen zult gij mij alles laten weten wat gij verneemt.

Zo kwam Husai, de vriend van David, in de stad, en Absalom trok Jeruzalem binnen.