Absalom zeide voorts: O, wie stelde mij toch tot rechter in het land, opdat ieder die een rechtszaak of geschil heeft, tot mij kome, en ik hem recht doe!

En het geschiedde, dat wanneer iemand tot hem naderde om zich voor hem neer te buigen, hij zijn hand uitstak en hem vasthield en hem kuste.

En op deze wijze deed Absalom met heel Israël dat tot de koning kwam om recht te zoeken; zo stal Absalom de harten der mannen van Israël.

En het geschiedde na veertig jaren, dat Absalom tot de koning zeide: Laat mij toch gaan en mijn gelofte betalen, die ik de HEER beloofd heb, in Hebron.

Want uw knecht heeft een gelofte gedaan, terwijl ik te Gesur in Syrië woonde, zeggende: Indien de HEER mij werkelijk naar Jeruzalem terugbrengt, dan zal ik de HEER dienen.

Maar Absalom zond verspieders door alle stammen van Israël, zeggende: Zodra gij het geluid der bazuin hoort, zult gij zeggen: Absalom regeert in Hebron.

En met Absalom gingen tweehonderd mannen uit Jeruzalem mee, die uitgenodigd waren; en zij gingen in eenvoud en wisten van niets.

En Absalom zond naar Achitofel, de Giloniet, Davids raadsman, uit zijn stad, uit Giloh, terwijl hij offers bracht. En de samenzwering werd sterk, want het volk dat bij Absalom was, bleef toenemen.

En er kwam een boodschapper tot David, die zeide: De harten der mannen van Israël zijn Absalom toegenegen.

En David zeide tot al zijn knechten die bij hem te Jeruzalem waren: Staat op en laat ons vluchten; want wij zullen anders Absalom niet ontkomen; haast u te vertrekken, opdat hij ons niet snel inhale en onheil over ons brenge en de stad met de scherpte des zwaards sla.