En Joab blies op de trompet, en het volk keerde terug van de achtervolging van Israël; want Joab hield het volk terug.

En zij namen Absalom en wierpen hem in een grote kuil in het woud, en legden een zeer grote stapel stenen over hem; en geheel Israël vluchtte, een ieder naar zijn tent.

Nu had Absalom bij zijn leven een gedenkteken voor zichzelf opgericht en opgezet, dat in het dal des konings is; want hij zeide: Ik heb geen zoon om mijn naam in herinnering te houden; en hij noemde het gedenkteken naar zijn eigen naam; en het wordt tot op deze dag Absaloms gedenkplaats genoemd.

Toen zeide Ahimaaz, de zoon van Zadok: Laat mij toch lopen en de koning het goede bericht brengen, dat de HEER hem gewroken heeft van zijn vijanden.

En Joab zeide tot hem: Gij zult op deze dag geen tijding brengen, maar op een andere dag zult gij tijding brengen; maar op deze dag zult gij geen tijding brengen, omdat de zoon des konings dood is.

Toen zeide Ahimaaz, de zoon van Zadok, opnieuw tot Joab: Maar hoe het ook zij, laat mij toch, ik bid u, ook achter Cusji aan lopen. En Joab zeide: Waarom wilt gij lopen, mijn zoon, daar gij geen tijding gereed hebt?

Maar hoe het ook zij, zeide hij, laat mij lopen. En hij zeide tot hem: Loop. Toen liep Ahimaaz door de weg van de vlakte en overtrof Cusji.

En David zat tussen de twee poorten; en de wachter ging naar het dak boven de poort aan de muur, en hief zijn ogen op en zag, en zie, een man liep alleen.

En de wachter riep het uit en boodschapte het de koning. En de koning zei: Als hij alleen is, is er een boodschap in zijn mond. En hij kwam snel nader en naderde.

En de wachter zag een andere man lopen, en de wachter riep tot de poortwachter en zei: Zie, daar loopt nog een man alleen. En de koning zei: Ook hij brengt een boodschap.