Nu had Absalom bij zijn leven een gedenkteken voor zichzelf opgericht en opgezet, dat in het dal des konings is; want hij zeide: Ik heb geen zoon om mijn naam in herinnering te houden; en hij noemde het gedenkteken naar zijn eigen naam; en het wordt tot op deze dag Absaloms gedenkplaats genoemd.

Toen zeide Ahimaaz, de zoon van Zadok: Laat mij toch lopen en de koning het goede bericht brengen, dat de HEER hem gewroken heeft van zijn vijanden.

En Joab zeide tot hem: Gij zult op deze dag geen tijding brengen, maar op een andere dag zult gij tijding brengen; maar op deze dag zult gij geen tijding brengen, omdat de zoon des konings dood is.

Toen zeide Joab tot Cusji: Ga, boodschap de koning wat gij gezien hebt. En Cusji boog zich voor Joab en liep.

Toen zeide Ahimaaz, de zoon van Zadok, opnieuw tot Joab: Maar hoe het ook zij, laat mij toch, ik bid u, ook achter Cusji aan lopen. En Joab zeide: Waarom wilt gij lopen, mijn zoon, daar gij geen tijding gereed hebt?

En David zat tussen de twee poorten; en de wachter ging naar het dak boven de poort aan de muur, en hief zijn ogen op en zag, en zie, een man liep alleen.

En de wachter riep het uit en boodschapte het de koning. En de koning zei: Als hij alleen is, is er een boodschap in zijn mond. En hij kwam snel nader en naderde.

En de wachter zag een andere man lopen, en de wachter riep tot de poortwachter en zei: Zie, daar loopt nog een man alleen. En de koning zei: Ook hij brengt een boodschap.

En de wachter zei: Mij dunkt dat het lopen van de voorste is als het lopen van Ahimaäz, de zoon van Zadok. En de koning zei: Hij is een goed man en komt met een goede boodschap.

En Ahimaäz riep en zei tot de koning: Vrede! En hij boog zich voor de koning neder met zijn aangezicht ter aarde, en zei: Gezegend zij de HEER, uw God, Die de mannen overgeleverd heeft die hun hand ophieven tegen mijn heer de koning.