Joab zeide tot de koning: De HEER uw God vermeerder het volk honderdvoudig, hoevelen het ook mogen zijn, en dat de ogen van mijn heer de koning het zien — maar waarom heeft mijn heer de koning behagen in deze zaak?

Doch het woord van de koning prevaileerde boven Joab en boven de oversten van het leger. En Joab en de oversten van het leger gingen uit van het aangezicht des konings om het volk van Israël te tellen.

En zij trokken over de Jordaan en sloegen hun kamp op bij Aroër, aan de rechterzijde van de stad die in het midden van de beek van Gad ligt, en naar Jaëzer toe,

Daarna kwamen zij te Gilead en in het land Tahtim-Hodshi; en zij kwamen te Dan-Jaän en rondom naar Sidon,

En zij kwamen bij de vesting van Tyrus en bij alle steden van de Hevieten en van de Kanaänieten; en zij gingen uit naar het zuiden van Juda, tot Beerseba toe.

En Joab gaf de koning de som van het getal des volks: er waren in Israël achthonderdduizend dappere mannen die het zwaard trokken, en de mannen van Juda waren vijfhonderdduizend man.

En het hart van David sloeg hem nadat hij het volk geteld had. En David zeide tot de HEER: Ik heb zwaarlijk gezondigd in hetgeen ik gedaan heb; en nu, HEER, neem toch de ongerechtigheid van Uw knecht weg, want ik heb zeer dwaaslijk gehandeld.

Want toen David des morgens opstond, kwam het woord van de HEER tot de profeet Gad, de ziener van David, en zeide:

Ga en zeg tot David: Zo zegt de HEER: Ik leg u drie dingen voor; kies er één van, opdat Ik het u doe.

Zo kwam Gad tot David en boodschapte het hem en zeide tot hem: Zal er zeven jaren hongersnood komen in uw land? of wilt gij drie maanden vluchten voor uw vijanden, terwijl zij u achtervolgen? of dat er drie dagen pestilentie in uw land zij? Overleg nu en zie, wat antwoord ik zal terugbrengen aan Hem die mij gezonden heeft.