En zij kwamen bij de vesting van Tyrus en bij alle steden van de Hevieten en van de Kanaänieten; en zij gingen uit naar het zuiden van Juda, tot Beerseba toe.

Zo doorkruisten zij het gehele land en kwamen na negen maanden en twintig dagen te Jeruzalem.

En Joab gaf de koning de som van het getal des volks: er waren in Israël achthonderdduizend dappere mannen die het zwaard trokken, en de mannen van Juda waren vijfhonderdduizend man.

En het hart van David sloeg hem nadat hij het volk geteld had. En David zeide tot de HEER: Ik heb zwaarlijk gezondigd in hetgeen ik gedaan heb; en nu, HEER, neem toch de ongerechtigheid van Uw knecht weg, want ik heb zeer dwaaslijk gehandeld.

Want toen David des morgens opstond, kwam het woord van de HEER tot de profeet Gad, de ziener van David, en zeide:

Zo kwam Gad tot David en boodschapte het hem en zeide tot hem: Zal er zeven jaren hongersnood komen in uw land? of wilt gij drie maanden vluchten voor uw vijanden, terwijl zij u achtervolgen? of dat er drie dagen pestilentie in uw land zij? Overleg nu en zie, wat antwoord ik zal terugbrengen aan Hem die mij gezonden heeft.

En David zeide tot Gad: Ik ben in grote benauwdheid; laat ons toch vallen in de hand van de HEER, want Zijn barmhartigheden zijn groot; maar laat mij niet vallen in de hand van de mens.

Zo zond de HEER een pestilentie over Israël van de morgen af tot de bepaalde tijd toe; en er stierven van het volk van Dan tot Beerseba zeventigduizend man.

En toen de engel zijn hand over Jeruzalem uitstrekte om haar te verderven, berouwde het de HEER over het onheil, en Hij zeide tot de engel die het volk verdierf: Het is genoeg, trek nu uw hand terug. De engel van de HEER nu was bij de dorsvloer van Arauna de Jebusiet.

En David sprak tot de HEER, toen hij de engel zag die het volk sloeg, en zeide: Zie, ik heb gezondigd en ik heb goddeloos gedaan; maar deze schapen, wat hebben zij gedaan? Laat toch Uw hand tegen mij zijn en tegen het huis mijns vaders.