En uw huis en uw koninkrijk zullen voor altoos bestendig zijn voor uw aangezicht; uw troon zal voor eeuwig bevestigd zijn.

Naar al deze woorden en naar dit gehele gezicht, zo sprak Nathan tot David.

Toen ging koning David in en zat voor het aangezicht van de HEER, en hij zeide: Wie ben ik, Heere HEERE, en wat is mijn huis, dat U mij tot hiertoe gebracht hebt?

En dit was nog gering in Uw ogen, Heere HEERE, maar U hebt ook gesproken van het huis van Uw knecht voor een grote toekomst. En is dit de wijze van de mensen, Heere HEERE?

En wat kan David meer tot U zeggen? Want U, Heere HEERE, kent Uw knecht.

Daarom zijt U groot, o HEERE God, want er is niemand gelijk U, en er is geen God buiten U, naar alles wat wij met onze oren gehoord hebben.

En welk volk op aarde is er als Uw volk, als Israël, dat God is uitgegaan om voor Zichzelf als volk te verlossen, en om Zich een naam te maken, en om grote en ontzagwekkende dingen voor U te doen, voor Uw land, vóór Uw volk, dat U voor Uzelf uit Egypte hebt verlost, van de volken en hun goden?

Want U hebt Uw volk Israël voor Uzelf bevestigd als een volk voor eeuwig; en U, HEER, zijt hun God geworden.

En nu, o HEER God, het woord dat U gesproken hebt over Uw knecht en over zijn huis, bevestig dat voor eeuwig, en doe zoals U gesproken hebt.

En laat Uw naam voor eeuwig groot gemaakt worden, door te zeggen: De HEER der heerscharen is de God over Israël; en laat het huis van Uw knecht David voor U bevestigd zijn.