De koning nam het woord en zeide: Is dit niet het grote Babel, dat ik gebouwd heb tot een koninklijk paleis door de kracht van mijn macht en ter eer van mijn majesteit?

Nog was het woord in de mond des konings, of er viel een stem uit de hemel: U wordt gezegd, o koning Nebukadnezar, het koninkrijk is van u weggenomen.

Men zal u uit het midden der mensen verdrijven, en uw woning zal bij de dieren des velds zijn; men zal u gras doen eten als de ossen, en zeven tijden zullen over u voorbijgaan, totdat gij weet dat de Allerhoogste heerst over het koninkrijk der mensen en het geeft aan wie Hij wil.

Nog diezelfde ure werd de zaak aan Nebukadnezar voltrokken; hij werd uit het midden der mensen verdreven en at gras als de ossen, en zijn lichaam werd nat gemaakt met de dauw des hemels, totdat zijn haar gewassen was als de veren van arenden en zijn nagels als de klauwen van vogels.

En na verloop van die dagen sloeg ik, Nebukadnezar, mijn ogen op naar de hemel, en mijn verstand keerde tot mij terug, en ik loofde de Allerhoogste en prees en eerde Hem die eeuwig leeft, wiens heerschappij een eeuwige heerschappij is en wiens koninkrijk van geslacht tot geslacht duurt:

Tegelijkertijd keerde mijn verstand tot mij terug; en ter ere van mijn koninkrijk keerden mijn waardigheid en luister tot mij terug; mijn raadslieden en mijn grootvorsten zochten mij op, en ik werd bevestigd in mijn koninkrijk, en buitengewone majesteit werd mij toegevoegd.

Nu loof ik, Nebukadnezar, en verhef en eer ik de Koning des hemels, wiens werken alle waarheid zijn en wiens wegen recht; en die in hoogmoed wandelen is Hij machtig te vernederen.