En u allen kwaamt tot mij en zei: Laten wij mannen voor ons uit zenden, opdat zij het land voor ons verkennen en ons bericht brengen over de weg waarlangs wij moeten optrekken en over de steden waar wij in zullen komen.

En dit voorstel behaagde mij wel, en ik nam twaalf mannen van u, één man per stam.

En zij keerden zich om en trokken op het gebergte, en kwamen tot het dal Eskol en verkenden het.

En zij namen van de vrucht van het land in hun handen en brachten die tot ons, en brachten ons bericht en zeiden: Het is een goed land dat de HEER, onze God, ons geeft.

Maar u wilde niet optrekken en waart ongehoorzaam aan het bevel van de HEER, uw God.

Waarheen zouden wij optrekken? Onze broeders hebben ons hart doen smelten, zeggende: Het volk is groter en langer dan wij; de steden zijn groot en tot de hemel toe versterkt, en bovendien hebben wij de zonen van de Enakieten daar gezien.

Toen zei ik tot u: Verschrik niet en vrees niet voor hen.

De HEER, uw God, Die voor u uitgaat, Hij zal voor u strijden, naar alles wat Hij voor u gedaan heeft in Egypte voor uw ogen,

en in de woestijn, waar u gezien hebt hoe de HEER, uw God, u gedragen heeft, zoals een man zijn zoon draagt, op heel de weg die u gegaan bent, totdat u op deze plaats kwam.

Maar in deze zaak geloofde u de HEER, uw God, niet,