En zij namen van de vrucht van het land in hun handen en brachten die tot ons, en brachten ons bericht en zeiden: Het is een goed land dat de HEER, onze God, ons geeft.

Maar u wilde niet optrekken en waart ongehoorzaam aan het bevel van de HEER, uw God.

En u morde in uw tenten en zei: Omdat de HEER ons haatte, heeft Hij ons uit het land Egypte gevoerd om ons over te geven in de hand van de Amorieten, om ons te verdelgen.

Waarheen zouden wij optrekken? Onze broeders hebben ons hart doen smelten, zeggende: Het volk is groter en langer dan wij; de steden zijn groot en tot de hemel toe versterkt, en bovendien hebben wij de zonen van de Enakieten daar gezien.

Toen zei ik tot u: Verschrik niet en vrees niet voor hen.

en in de woestijn, waar u gezien hebt hoe de HEER, uw God, u gedragen heeft, zoals een man zijn zoon draagt, op heel de weg die u gegaan bent, totdat u op deze plaats kwam.

Maar in deze zaak geloofde u de HEER, uw God, niet,

Die voor u uit ging op de weg om voor u een plaats te zoeken om uw tenten op te slaan, des nachts in vuur om u de weg te tonen waarop u gaan moest, en des daags in een wolk.

En de HEER hoorde de stem van uw woorden en werd toornig, en zwoer, zeggende:

Geen van deze mannen, van dit boze geslacht, zal dat goede land zien dat Ik gezworen heb uw vaderen te geven,