En elk ging recht vooruit; waarheen de geest gaan wilde, gingen zij; en zij keerden zich niet om als zij gingen.

Wat de gedaante der levende wezens betreft, hun verschijning was als brandende kolen van vuur, en als de verschijning van fakkels: het ging op en neer tussen de levende wezens; en het vuur was helder, en uit het vuur ging bliksem voort.

En de levende wezens liepen heen en weer als de verschijning van een flits van bliksem.

Terwijl ik de levende wezens aanschouwde, zie, er was een wiel op de aarde bij de levende wezens, met zijn vier zijden.

De verschijning van de wielen en hun werk was als de kleur van een turkoois; en zij vieren hadden eenzelfde gelijkenis; en hun verschijning en hun werk was als een wiel in het midden van een wiel.

Wat hun velgen betreft, zij waren zo hoog dat zij ontzagwekkend waren; en hun velgen waren rondom vol ogen, bij alle vier.

En wanneer de levende wezens gingen, gingen de wielen daarbij; en wanneer de levende wezens van de aarde werden opgeheven, werden de wielen opgeheven.

Waarheen de geest ging, gingen zij, daarheen was de geest te gaan; en de wielen werden tegelijkertijd met hen opgeheven, want de geest van het levende wezen was in de wielen.

Wanneer die gingen, gingen dezen; en wanneer die stilstonden, stonden dezen; en wanneer die van de aarde werden opgeheven, werden de wielen tegelijkertijd met hen opgeheven, want de geest van het levende wezen was in de wielen.

En de gelijkenis van het uitspansel boven de hoofden van het levende wezen was als de kleur van het ontzagwekkende kristal, uitgespreid over hun hoofden van boven.