Toen zeide Ik tot hen: Werpt weg, ieder de gruwelen zijner ogen, en verontreinigt uzelf niet met de afgoden van Egypte: Ik ben de HEER uw God.

Maar zij kwamen tegen Mij in opstand, en wilden naar Mij niet horen: zij wierpen niet weg, ieder de gruwelen zijner ogen, noch verlieten zij de afgoden van Egypte: toen zeide Ik, Ik zal Mijn grimmigheid over hen uitgieten, om Mijn toorn tegen hen te voltooien in het midden van het land Egypte.

Maar Ik handelde omwille van Mijn naam, opdat die niet ontheiligd zou worden voor de heidenen, te midden van wie zij waren, in wier ogen Ik Mij aan hen bekendgemaakt had, door hen uit het land Egypte te leiden.

Daarom deed Ik hen uitgaan uit het land Egypte, en bracht hen in de woestijn.

En Ik gaf hun Mijn inzettingen, en deed hun Mijn rechten kennen, die, indien een mens die doet, hij daardoor leven zal.

Maar het huis van Israël kwam tegen Mij in opstand in de woestijn: zij wandelden niet in Mijn inzettingen, en verwierpen Mijn rechten, die, indien een mens die doet, hij daardoor leven zal; en Mijn sabbatten ontheiligden zij zeer: toen zeide Ik, Ik zal Mijn grimmigheid over hen uitgieten in de woestijn, om hen te verteren.

Maar Ik handelde omwille van Mijn naam, opdat die niet ontheiligd zou worden voor de heidenen, in wier ogen Ik hen had uitgeleid.

Ook hief Ik Mijn hand over hen op in de woestijn, dat Ik hen niet zou brengen in het land, dat Ik hun gegeven had, vloeiende van melk en honig, hetgeen de heerlijkheid is van alle landen;

Omdat zij Mijn rechten verwierpen, en niet wandelden in Mijn inzettingen, maar Mijn sabbatten ontheiligden: want hun hart ging achter hun afgoden aan.

Nochtans spaarde Mijn oog hen, zodat Ik hen niet verdelgde, en Ik maakte geen einde aan hen in de woestijn.