Ezechiël 34:2
“Mensenkind, profeteer tegen de herders van Israël, profeteer en zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEER tot de herders: Wee de herders van Israël die zichzelf weiden! Zouden de herders niet de kudde weiden?”
Kruisverwijzingen
Context
Ezechiël 34 — omringende verzen
En het woord van de HEER kwam tot mij, zeggende:
Mensenkind, profeteer tegen de herders van Israël, profeteer en zeg tot hen: Zo zegt de Heere HEER tot de herders: Wee de herders van Israël die zichzelf weiden! Zouden de herders niet de kudde weiden?
Gij eet het vette, en gij kleedt u met de wol, gij slacht de gemesten — maar de kudde weidt gij niet.
4De zwakken hebt gij niet gesterkt, het zieke hebt gij niet genezen, het gebroken hebt gij niet verbonden, het weggedrevene hebt gij niet teruggebracht, het verlorene hebt gij niet gezocht; maar met hardheid en met wreedheid hebt gij over hen geheerst.
5En zij werden verstrooid, omdat er geen herder was; en zij werden een prooi voor alle dieren des velds, toen zij verstrooid werden.
6Mijn schapen doolden rond over alle bergen en op elke hoge heuvel; ja, Mijn kudde werd verstrooid over de gehele aardbodem, en niemand zocht of zag naar hen om.
7Daarom, gij herders, hoort het woord van de HEER: