In het vijfentwintigste jaar van onze ballingschap, aan het begin van het jaar, op de tiende dag van de maand, in het veertiende jaar nadat de stad geslagen was, op diezelfde dag was de hand van de HEER op mij, en Hij bracht mij daarheen.

In gezichten Gods bracht Hij mij naar het land Israël, en zette mij neer op een zeer hoge berg, waarop iets was als de structuur van een stad, aan de zuidkant.

En de man zei tot mij: Mensenkind, zie met uw ogen, en hoor met uw oren, en zet uw hart op alles wat ik u zal tonen; want met het oogmerk om het u te tonen, bent u hierheen gebracht; verkondig alles wat u ziet aan het huis van Israël.

En zie, er was een muur aan de buitenkant van het huis rondom, en in de hand van de man was een meetriet van zes ellen lang, naar de el en een handbreedte; en hij mat de breedte van het gebouw: één riet, en de hoogte: één riet.

Toen ging hij naar de poort die naar het oosten ziet, en beklom de treden daarvan, en mat de drempel van de poort: één riet breed; en de andere drempel van de poort: één riet breed.

En elke kleine kamer was één riet lang en één riet breed; en tussen de kleine kamers was het vijf ellen; en de drempel van de poort bij de voorhal van de poort, aan de binnenkant, was één riet.

Ook mat hij de voorhal van de poort van binnen: één riet.