Toen verzamelden alle mannen van Juda en Benjamin zich binnen drie dagen te Jeruzalem. Het was de negende maand, op de twintigste dag van de maand; en al het volk zat op het plein van het huis Gods, bevend vanwege deze zaak en vanwege de zware regen.

En Ezra de priester stond op en zeide tot hen: Gij hebt overtreden en hebt vreemde vrouwen genomen, waardoor de schuld van Israël is vergroot.

Nu dan, belijdt het aan de HEER, de God uwer vaderen, en doet wat Hem behaagt: scheidt u af van de volken des lands en van de vreemde vrouwen.

Toen antwoordde de gehele gemeente en zeide met luider stem: Zoals gij gezegd hebt, zo moeten wij doen.

Maar het volk is talrijk, en het is een tijd van veel regen, en wij kunnen niet buiten staan; ook is dit geen werk van één of twee dagen, want wij zijn velen die in deze zaak overtreden hebben.

Alleen Jonatan, de zoon van Asahel, en Jahazia, de zoon van Tikva, waren met deze zaak belast; en Mesullam en Sabbethai, de Leviet, stonden hen bij.

En de kinderen der ballingschap deden aldus. En Ezra de priester werd afgezonderd met enige hoofden der vaders, naar het huis hunner vaderen, allen met name aangeduid, en zij zaten neer op de eerste dag van de tiende maand om de zaak te onderzoeken.

En zij maakten een einde met alle mannen die vreemde vrouwen genomen hadden, op de eerste dag van de eerste maand.

En onder de zonen der priesters werden er gevonden die vreemde vrouwen genomen hadden: van de zonen van Jesua, de zoon van Jozadak, en zijn broeders: Maäseja, en Eliëzer, en Jarib, en Gedalja.

En zij gaven hun hand dat zij hun vrouwen zouden wegzenden; en als schuldigen offerden zij een ram uit de kudde als schuldoffer.