En zij sloegen de mannen die aan de deur van het huis waren, met blindheid, van klein tot groot; zodat zij zich afmattend de deur niet konden vinden.

En de mannen zeiden tot Lot: Hebt u hier nog anderen? Schoonzoon, en uw zonen, en uw dochters, en al wat u in de stad hebt, breng hen uit deze plaats.

Want wij gaan deze plaats verdelgen, omdat de roep over hen groot geworden is voor het aangezicht van de HEER; en de HEER heeft ons gezonden om haar te verdelgen.

En Lot ging uit en sprak tot zijn schoonzonen, die zijn dochters zouden trouwen, en zei: Staat op, verlaat deze plaats; want de HEER gaat deze stad verdelgen. Maar hij was in de ogen van zijn schoonzonen als iemand die spot.

En toen de dageraad aanbrak, drongen de engelen bij Lot aan en zeiden: Sta op, neem uw vrouw en uw twee dochters die hier zijn; opdat u niet omkomt in de ongerechtigheid van de stad.

En het gebeurde, toen zij hen naar buiten hadden gebracht, dat hij zei: Red uw leven; zie niet achter u om, en sta niet stil in de gehele vlakte; vlucht naar het gebergte, opdat u niet omkomt.

En Lot zei tot hem: Och nee, mijn Heer!

Zie toch, Uw dienaar heeft genade gevonden in Uw ogen, en U hebt Uw barmhartigheid groot gemaakt, die U mij bewezen hebt door mijn leven te redden; maar ik kan niet naar het gebergte vluchten, opdat de ramp mij niet overvalle en ik sterve.

Zie toch, deze stad is nabij genoeg om daarheen te vluchten, en zij is klein; laat mij daarheen ontkomen — is zij niet klein? — dan zal mijn ziel leven.

En hij zei tot hem: Zie, ik heb u ook in dit ding aangenomen, dat Ik deze stad niet zal omkeren, waarvan u gesproken hebt.