Genesis 22:11
“Maar de Engel van de HEER riep tot hem uit de hemel, en zei: Abraham, Abraham! En hij zei: Hier ben ik.”
Kruisverwijzingen
Context
Genesis 22 — omringende verzen
En Abraham nam het hout voor het brandoffer, en legde het op zijn zoon Isaak; en hij nam het vuur in zijn hand, en een mes; en zij gingen beiden samen.
7En Isaak sprak tot zijn vader Abraham, en zei: Mijn vader! En hij zei: Hier ben ik, mijn zoon. En hij zei: Zie, het vuur en het hout; maar waar is het lam voor het brandoffer?
8En Abraham zei: God zal Zichzelf een lam voor het brandoffer voorzien, mijn zoon. Zo gingen zij beiden samen verder.
9En zij kwamen op de plaats die God hem aangewezen had; en Abraham bouwde daar een altaar, en schikte het hout, en bond zijn zoon Isaak, en legde hem op het altaar, op het hout.
10En Abraham strekte zijn hand uit, en nam het mes om zijn zoon te slachten.
Maar de Engel van de HEER riep tot hem uit de hemel, en zei: Abraham, Abraham! En hij zei: Hier ben ik.
En Hij zei: Strek uw hand niet uit naar de jongen, en doe hem niets; want nu weet Ik dat gij God vreest, omdat gij uw zoon, uw enige zoon, Mij niet onthouden hebt.
13En Abraham sloeg zijn ogen op, en zag, en zie, achter hem was een ram, gevangen in een struik bij zijn horens; en Abraham ging en nam de ram, en offerde hem als brandoffer in de plaats van zijn zoon.
14En Abraham noemde de naam van die plaats: De HEER zal voorzien; zoals tot op deze dag gezegd wordt: Op de berg van de HEER zal het voorzien worden.
15En de Engel van de HEER riep Abraham voor de tweede maal uit de hemel,
16En zei: Bij Mijzelf heb Ik gezworen, spreekt de HEER, omdat gij dit gedaan hebt, en uw zoon, uw enige zoon, niet onthouden hebt: