En Abraham strekte zijn hand uit, en nam het mes om zijn zoon te slachten.

Maar de Engel van de HEER riep tot hem uit de hemel, en zei: Abraham, Abraham! En hij zei: Hier ben ik.

En Hij zei: Strek uw hand niet uit naar de jongen, en doe hem niets; want nu weet Ik dat gij God vreest, omdat gij uw zoon, uw enige zoon, Mij niet onthouden hebt.

En Abraham sloeg zijn ogen op, en zag, en zie, achter hem was een ram, gevangen in een struik bij zijn horens; en Abraham ging en nam de ram, en offerde hem als brandoffer in de plaats van zijn zoon.

En Abraham noemde de naam van die plaats: De HEER zal voorzien; zoals tot op deze dag gezegd wordt: Op de berg van de HEER zal het voorzien worden.

En zei: Bij Mijzelf heb Ik gezworen, spreekt de HEER, omdat gij dit gedaan hebt, en uw zoon, uw enige zoon, niet onthouden hebt:

Dat Ik u rijkelijk zegenen zal, en uw nageslacht zeer talrijk maken zal, als de sterren des hemels, en als het zand aan de oever der zee; en uw nageslacht zal de poort van zijn vijanden in bezit nemen;

En in uw nageslacht zullen alle volkeren der aarde gezegend worden; omdat gij Mijn stem gehoorzaamd hebt.

Zo keerde Abraham terug tot zijn jonge mannen, en zij stonden op en gingen samen naar Beersheba; en Abraham bleef te Beersheba wonen.

En het geschiedde na deze dingen, dat aan Abraham bericht werd: Zie, Milka heeft ook kinderen gebaard aan uw broeder Nahor;