En hij gaf ze in de hand van zijn knechten, elke kudde afzonderlijk, en zei tot zijn knechten: Trek vóór mij uit en laat een ruimte zijn tussen de ene kudde en de andere kudde.

En hij gebood de voorste en zei: Wanneer mijn broeder Ezau u ontmoet en u vraagt: Van wie zijt u? en: Waar gaat u heen? en: Van wie zijn deze voor u uit?

Dan zult u zeggen: Van uw knecht Jakob; het is een geschenk, gezonden aan mijn heer Ezau; en zie, ook is hij achter ons.

En zo gebood hij de tweede en de derde en allen die achter de kudden gingen, en zei: Op deze wijze zult u spreken tot Ezau, wanneer u hem vindt.

En zegt bovendien: Zie, uw knecht Jakob is achter ons. Want hij zei: Ik zal hem verzoenen met het geschenk dat voor mij uittrekt, en daarna zal ik zijn aangezicht zien; misschien zal hij mij welgezind zijn.

En hij stond op in die nacht en nam zijn twee vrouwen en zijn twee dienstmaagden en zijn elf zonen, en trok over de doorwaadbare plaats van de Jabbok.

En hij nam hen en zond hen over de beek, en zond over wat hij had.

En Jakob bleef alleen achter; en een Man worstelde met hem tot het aanbreken van de dag.

En toen Hij zag dat Hij niet tegen hem opgewassen was, raakte Hij het gewricht van zijn heup aan; en het gewricht van Jakobs heup schoot uit de kom terwijl hij met Hem worstelde.

En Hij zei: Laat Mij gaan, want de dag breekt aan. En hij zei: Ik laat U niet gaan, tenzij U mij zegent.