En hij gebood de voorste en zei: Wanneer mijn broeder Ezau u ontmoet en u vraagt: Van wie zijt u? en: Waar gaat u heen? en: Van wie zijn deze voor u uit?

Dan zult u zeggen: Van uw knecht Jakob; het is een geschenk, gezonden aan mijn heer Ezau; en zie, ook is hij achter ons.

En zo gebood hij de tweede en de derde en allen die achter de kudden gingen, en zei: Op deze wijze zult u spreken tot Ezau, wanneer u hem vindt.

En zegt bovendien: Zie, uw knecht Jakob is achter ons. Want hij zei: Ik zal hem verzoenen met het geschenk dat voor mij uittrekt, en daarna zal ik zijn aangezicht zien; misschien zal hij mij welgezind zijn.

Zo ging het geschenk voor hem uit; en hijzelf overnachtte die nacht in het kamp.

En hij nam hen en zond hen over de beek, en zond over wat hij had.

En Jakob bleef alleen achter; en een Man worstelde met hem tot het aanbreken van de dag.

En toen Hij zag dat Hij niet tegen hem opgewassen was, raakte Hij het gewricht van zijn heup aan; en het gewricht van Jakobs heup schoot uit de kom terwijl hij met Hem worstelde.

En Hij zei: Laat Mij gaan, want de dag breekt aan. En hij zei: Ik laat U niet gaan, tenzij U mij zegent.

En Hij zei tot hem: Wat is uw naam? En hij zei: Jakob.