Bij wie van uw knechten het gevonden wordt, laat hem sterven, en wij zullen ook de slaven van mijn heer zijn.

En hij zei: Nu dan, laat het ook zijn naar uw woorden: bij wie het gevonden wordt, die zal mijn knecht zijn; maar gij zult onschuldig zijn.

Toen namen zij snel ieder zijn zak naar de grond, en openden ieder zijn zak.

En hij doorzocht, en begon bij de oudste, en eindigde bij de jongste: en de beker werd gevonden in Benjamins zak.

Toen scheurden zij hun klederen, en laadde ieder zijn ezel, en keerden terug naar de stad.

En Jozef zei tot hen: Wat is dit voor een daad die gij gedaan hebt? Weet gij niet dat een man als ik zeker kan waarzeggen?

En Juda zei: Wat zullen wij tot mijn heer zeggen? wat zullen wij spreken? of hoe zullen wij onszelf rechtvaardigen? God heeft de ongerechtigheid van uw knechten gevonden: zie, wij zijn de slaven van mijn heer, zowel wij als hij bij wie de beker gevonden is.

En hij zei: Het zij verre van mij dat ik zo zou doen: maar de man in wiens hand de beker gevonden is, die zal mijn knecht zijn; en wat u betreft, gaat heen in vrede tot uw vader.

Toen trad Juda nader tot hem en zei: Och mijn heer, laat uw knecht toch een woord spreken ten aanhoren van mijn heer, en laat uw toorn niet ontbranden tegen uw knecht: want gij zijt als Farao zelf.

Mijn heer vroeg zijn knechten, zeggende: Hebt gij een vader of een broeder?