En hij doorzocht, en begon bij de oudste, en eindigde bij de jongste: en de beker werd gevonden in Benjamins zak.

Toen scheurden zij hun klederen, en laadde ieder zijn ezel, en keerden terug naar de stad.

En Juda en zijn broeders kwamen in het huis van Jozef; want hij was daar nog: en zij vielen voor hem op de grond.

En Jozef zei tot hen: Wat is dit voor een daad die gij gedaan hebt? Weet gij niet dat een man als ik zeker kan waarzeggen?

En Juda zei: Wat zullen wij tot mijn heer zeggen? wat zullen wij spreken? of hoe zullen wij onszelf rechtvaardigen? God heeft de ongerechtigheid van uw knechten gevonden: zie, wij zijn de slaven van mijn heer, zowel wij als hij bij wie de beker gevonden is.

Toen trad Juda nader tot hem en zei: Och mijn heer, laat uw knecht toch een woord spreken ten aanhoren van mijn heer, en laat uw toorn niet ontbranden tegen uw knecht: want gij zijt als Farao zelf.

Mijn heer vroeg zijn knechten, zeggende: Hebt gij een vader of een broeder?

En wij zeiden tot mijn heer: Wij hebben een vader, een oud man, en een kind van zijn ouderdom, een kleintje; en zijn broeder is dood, en hij alleen is overgebleven van zijn moeder, en zijn vader heeft hem lief.

En gij zeidet tot uw knechten: Brengt hem tot mij neder, opdat ik mijn ogen op hem slaan mag.

En wij zeiden tot mijn heer: De jongen kan zijn vader niet verlaten: want indien hij zijn vader verlaat, zou zijn vader sterven.