En wij zeiden tot mijn heer: Wij hebben een vader, een oud man, en een kind van zijn ouderdom, een kleintje; en zijn broeder is dood, en hij alleen is overgebleven van zijn moeder, en zijn vader heeft hem lief.

En gij zeidet tot uw knechten: Brengt hem tot mij neder, opdat ik mijn ogen op hem slaan mag.

En wij zeiden tot mijn heer: De jongen kan zijn vader niet verlaten: want indien hij zijn vader verlaat, zou zijn vader sterven.

En gij zeidet tot uw knechten: Tenzij uw jongste broeder met u afkomt, zult gij mijn aangezicht niet meer zien.

En het geschiedde toen wij opgingen tot uw knecht, mijn vader, dat wij hem de woorden van mijn heer berichtten.

En wij zeiden: Wij kunnen niet neergaan: indien onze jongste broeder bij ons is, dan zullen wij neergaan: want wij mogen het aangezicht van die man niet zien, tenzij onze jongste broeder bij ons is.

En uw knecht, mijn vader, zei tot ons: Gij weet dat mijn vrouw mij twee zonen gebaard heeft:

En de ene ging van mij weg, en ik zei: Voorzeker is hij verscheurd; en ik heb hem sindsdien niet meer gezien:

En indien gij ook dezen van mij wegneemt, en hem onheil treft, dan zult gij mijn grauwe haren met droefheid in het graf brengen.

Nu dan, wanneer ik tot uw knecht mijn vader kom, en de jongen niet bij ons is; aangezien zijn leven verbonden is aan het leven van de jongen;