En Farao zei tot zijn broeders: Wat is uw bedrijf? En zij zeiden tot Farao: Uw knechten zijn herders, wij zowel als onze vaderen.

Voorts zeiden zij tot Farao: Wij zijn gekomen om als vreemdeling in dit land te verblijven, want er is geen weide voor de schapen van uw knechten, want de honger is zwaar in het land Kanaän; laat uw knechten dan nu in het land Gosen wonen, wij bidden u.

En Farao sprak tot Jozef: Uw vader en uw broeders zijn tot u gekomen.

Het land Egypte ligt voor u; laat uw vader en uw broeders in het beste van het land wonen; laat hen in het land Gosen wonen; en indien gij onder hen bekwame mannen kent, stel hen dan aan als opzichters over mijn vee.

En Jozef bracht zijn vader Jakob binnen en stelde hem voor Farao; en Jakob zegende Farao.

En Jakob zei tot Farao: De dagen der jaren van mijn pelgrimstocht zijn honderddertig jaar; weinig en moeilijk zijn de dagen der jaren van mijn leven geweest, en zij hebben de levensjaren van mijn vaderen tijdens hun pelgrimstocht niet bereikt.

En Jakob zegende Farao en ging heen van voor Farao.

En Jozef gaf zijn vader en zijn broeders een woonplaats en schonk hun een bezitting in het land Egypte, in het beste van het land, in het land Rameses, zoals Farao geboden had.

En Jozef onderhield zijn vader en zijn broeders en het gehele huis van zijn vader van brood, naar de behoefte van hun gezinnen.

En er was geen brood in het gehele land, want de honger was zeer zwaar, zodat het land Egypte en het land Kanaän versmachtten door de honger.